5
Jun
’Relatie Nederland met lelie is stroef’

Leliekenner Pieter Landman opent The Dutch Lily Days op 5 juni

Bloe­men bren­gen Pie­ter Land­man over de hele we­reld. Is het niet om Chi­na te ad­vi­se­ren en te on­der­steu­nen in het op­zet­ten van de bloe­men­teelt, dan is het wel Ecu­a­dor, waar hij di­rec­teur is van een bloe­men­ex­port­be­drijf. Of hij vliegt even naar Ame­ri­ka om met een van de groot­ste re­tai­lers daar voor een ge­rich­te bloe­men­ver­koop een plan de cam­pag­ne te be­spre­ken. Tus­sen­door is hij af en toe in zijn woon­plaats in Bree­zand.

En zo­waar op 5 juni is hij pre­sent om de ze­ven­de edi­tie van The Dut­ch Lily Days te ope­nen. Een ma­ni­fes­ta­tie van le­lie­be­drij­ven in Noord- en Zuid-Hol­land. De af­trap is op 5 juni bij Za­bo­plant in ’t Zand.

Le­lies uit Ne­der­land gaan de hele we­reld rond. Het is met de roos we­reld­wijd een van de meest po­pu­lai­re bloe­men. Er zijn lan­den waar de le­lie door het pu­bliek bij­na aan­be­den wordt. „Ita­lië is zo’n land", ver­telt Land­man. Maar in Ne­der­land zelf lijkt de le­lie er veel moei­te mee te heb­ben om de con­su­ment en­thou­si­ast te ma­ken.

Haat-lief­de

"Ne­der­land heeft een haat-lief­de­ver­hou­ding met de le­lie", zegt hij. „Een dra­ma, maar ook een kans. Lief­de over­wint de haat.” Land­man on­der­bouwt zijn stel­ling met een be­toog dat gaat over het over­we­gend no-non­sens pro­tes­tant­se noor­den van ons land en het wat fri­vo­le­re ka­tho­lie­ke zui­den. Met als re­sul­tan­te een niet-re­li­gi­eu­ze cal­vi­nis­ti­sche in­slag, die geen bood­schap heeft aan pracht en praal en die zelfs in de ba­rok­ke bouw­stijl geen ruim­te liet voor sier­lij­ke or­na­mentjes.

Land­man: „Van ouds­her zag men hier de graf­bloem die ook nog eens niet lek­ker ruikt. Maar ge­luk­kig wa­ren er op de aar­de niet zo­veel men­sen als onze cal­vi­nis­ti­sche Ne­der­lan­der. Kijk naar Zuid-Eu­ro­pa, Ita­lië, de Ver­e­nig­de Sta­ten, Rus­land. Voor hen is de le­lie een prach­ti­ge, im­po­san­te bloem die bo­ven­dien vaak ook nog heer­lijk ruikt.

Pieter Landman mikt op nieuwe promotiekansen

Weel­de­rig zo­als de oriën­tals, maar ook sta­tig zo­als de Azi­aat, of met mach­tig gro­te bloe­men zo­als de trum­pets. De le­lie kent vele ty­pes, om nog maar niet te pra­ten over de enor­me scha­ke­rin­gen in kleur.”

Ab­surd

Maar het is vol­gens Land­man niet al­leen die cal­vi­nis­ti­sche kijk op de le­lie, die maakt dat de Ne­der­lan­der (nog) niet voor­op loopt in het aan­bid­den van de bloem­soort. „We heb­ben hier de bes­te kwe­kers en ver­e­de­laars ter we­reld, maar bij de con­su­ment blijkt nog een soort angst en in ie­der ge­val on­be­kend­heid te over­heer­sen. En dat is na­tuur­lijk ab­surd. Dat mag niet zo zijn. Dat kan je ook ver­an­de­ren, maar. dat gaat niet van­zelf.”

Land­man kan daar­over mee­pra­ten. In pak­weg Chi­na en de VS, om maar een paar lan­den te noe­men, werd hij als trend­wat­cher in de bloe­men­we­reld be­na­derd om zijn cre­a­ti­vi­teit en ex­per­ti­se aan te wen­den om de con­su­ment te prik­ke­len, en­thou­si­ast te ma­ken voor de pracht en praal van bloe­men. „Ik heb voor de Chi­ne­se re­ge­ring ge­werkt om er de bloe­men­teelt op te zet­ten. Het are­aal om­vat nu zo’n 86.000 hec­ta­re snij­bloe­men!”

Al­les aan doen

Land­man vindt dat de le­lie­sec­tor zelf er nog al­les aan kan doen om de le­lie veel meer en in­drin­gen­der te pro­mo­ten. „Je kan wel de mooi­ste bloe­men heb­ben, maar wat heb je er aan als-ie niet ge­kocht wordt. Kwe­kers en ver­e­de­laars ver­ga­pen zich aan wéér een nieuw kleur­tje. Maar daar gaat het niet meer om. Je moet we­ten wat de trend is of wordt. Daar­op in­spe­len. Wat wíl de klant? In­spe­len op de trends, je moet vijf tot tien jaar voor­uit den­ken, pra­ten met trend­wat­chers. Ga als ver­e­de­laar eens met een con­su­men­ten­pa­nel of een trend­wat­cher door een ver­e­de­lings­veld. Je krijgt een to­taal an­de­re uit­slag. We we­ten nu al dat het snel over is met de keu­ri­ge or­chi­dee op het stok­je. De men­sen zijn ge­noeg strak ge­or­ga­ni­seerd. Ik voor­zie dat de bloe­men uit groot­moe­ders tijd te­rug­ko­men. De mar­griet, de an­je­lier, de vi­o­lier, ech­te ou­der­wet­se bloe­men. En de le­lie, de le­lie moet om­ringd wor­den door die groot­moe­ders bloe­men.”

En dan komt er nog een be­lang­rij­ke nieu­we trend bij, be­toogt Land­man: "Pu­bli­ca­ties in vak­bla­den zijn wel leuk, maar die ziet de con­su­ment niet. De bloe­men­sec­tor heeft heel an­de­re kan­sen en mo­ge­lijk­he­den nog nau­we­lijks be­nut. Maak veel meer ge­bruik van alle so­ci­al me­dia. Daar kun je ab­so­luut niet meer bui­ten. Je moet eens zien wat er be­reikt kan wor­den met de blog­gers, de vlog­gers, In­st­agram, de in­flu­en­cers, noem het al­le­maal maar op. Daar­mee vol­har­dend kun je ef­fec­tief en in­drin­gend je pu­bliek, de con­su­ment, be­rei­ken. Daar lig­gen nog enor­me kan­sen om te sco­ren. Je be­reikt doel­ge­richt je pu­bliek. Dat is de nieu­we ma­nier van mar­ke­ting naar de con­su­ment. De le­lie in al zijn scha­ke­rin­gen en enor­me kleu­ren­pa­let is een pracht­bloem, is het méér dan waard. Maar ja, de sec­tor moet het wel or­ga­ni­se­ren, en wil­len be­ta­len na­tuur­lijk. Niets gaat voor niets. Als ie­der voor zich zelf tel­kens een wat doet, schiet het nooit op.”

Bron: Noordhollands Dagblad
Foto: Kenneth Stamp

Plaats een reactie