Op een gemiddelde fruitkwekerij bestaat 52% van het werk uit plukken en 28% uit wintersnoei. Toch is bij het project Smart Farming Peren 2.0 gekozen om een praktijkopdracht te koppelen aan de wintersnoei, omdat deze werkzaamheden zich over een langere periode uitstrekken. Inmiddels zijn docent-onderzoekers en studenten halverwege het project. Tijd voor een tussentijdse demonstratie. Deze vond plaats op dinsdagmiddag 9 maart op het bedrijf van David & Wim Vriend in Hem. Bezoekers kregen hier de kans om te zien waar de ontwikkeling van de geautomatiseerde snoeirobot momenteel staat.
Lees verder onder de video.
Het Lectoraat Robotica van Inholland presenteerde de voortgang, met medewerking van NHL Stenden. Tijdens de presentatie gaven onderzoekers toelichting op de stand van zaken van de verschillende deelsystemen: het detecteren van soorten takken en knoppen (computervision); de ontwikkeling van het snoeialgoritme; en de aansturing van de robotarm met snoeischaar. Va elk onderdeel is de technische werking aangetoond. De volgende fase zal er uit bestaan om deze onderdelen te integreren tot een werkend geheel.
Na een korte inleiding door Jeroen Wildenbeest, associate Lector Smart Farming bij Inholland Alkmaar, gingen docent-onderzoekers in op de stand van zaken in hun deel van het project. In de toelichting op het deel computer vision kwam naar voren dat hier goede vooruitgang is geboekt. Met camera’s worden de takken, zijtakken en knoppen gedetecteerd, waarbij ook afstand en diepte in kaart worden gebracht. Een uitdaging vormde hier het wegfilteren van ‘ruis’, zoals de takken van naburige bomen. Extra belichting of afscherming helpt om dit probleem te beperken. De beelden zijn dusdanig scherp dat de robot in een latere fase ook onderscheid kan maken tussen jong en oud hout, en tussen bloem- en bladknoppen.
Grove, fijne of volledige snoei
Het snoeialgoritme vertelt welke takken en uitlopers moeten worden gekipt en op welke plek. Dit algoritme vertaalt de snoeistrategie van de fruitteler naar een automatisch snoeiplan met de knippunten die de robotarm kan volgen. De teler kan onder andere kiezen tussen grove, fijne of volledige snoei. Een van de telers die bij de demonstratie aanwezig was, gaf aan dat de meeste winst wat hem betreft valt te behalen met de grove snoei. Een conclusie was dat het noodzakelijk is om het snoeialgoritme aanpasbaar te maken, omdat iedere teler nu eenmaal zijn eigen ideeën heeft over de juiste snoeimethode.
Van fruitteler tot boomgaard-operator
Berekeningen laten zien dat de robotisering snel genoeg werkt om commercieel aantrekkelijk te zijn. Volgens Inholland kan een enkele robot 20 bomen per uur snoeien, of 1 hectare in 150 uur. Met drie armen kan dit zelfs teruggebracht worden tot 50 uur per hectare.
Deze tussentijdse resultaten laten zien dat de belangrijkste bouwstenen voor een werkende snoeirobot aanwezig zijn. Nu de afzonderlijke onderdelen – van beeldherkenning tot snoeialgoritme en robotarm – hun technische werking hebben bewezen, ligt de volgende uitdaging in het samenbrengen tot één geïntegreerd systeem dat betrouwbaar kan opereren. Tegelijk maakt het project duidelijk dat robotisering niet alleen techniek verandert, maar ook het werk op het fruitbedrijf.
Zoals tijdens de bijeenkomst werd opgemerkt: de fruitteler transformeert steeds meer van vakman met de snoeischaar in de hand naar een boomgaard-operator die het proces aanstuurt, monitort en optimaliseert met behulp van data en technologie.
